Domuz gribi şu anda bütün toplumda ve medyada en çok konuşulan ve tartışılan konulardan birisidir. Hastalığa karşı aşının kısa sürede geliştirilmesi bize gelen soruları daha da artırmıştır. Aşının kısa sürede geliştirilmesi yeterince test edilmediği şeklinde kuşkular doğurmuş ve bütün dünyada gerek doktorlar arasında, gerekse toplum tarafından yeterince kabul görmemesine neden olmuştur. Bu konuda en güvenilir kurumlardan birisi olan CDC aşılanmayı önermesine karşın, toplumdaki kuşku ve aşının yan etkileri konusundaki kaygılar devam etmekte ve aşılanma çok yaygınlaşmayacakmış gibi görünmektedir. Gebelerde çocukla ilgili kaygılar da bu konudaki kararsızlığı artırmaktadır.

Domuz gribi H1N1 virüsünün neden olduğu gripal bir enfeksiyon olup, klinik belirtiler diğer influenza enfeksiyonlarında görülen belirtilerden bir farklılık göstermemektedir. En çok görülen belirtiler ateş ve öksürük olup, burun akıntısı, baş ağrısı, solunum sıkıntısı, kas ağrıları ve bazı hastalarda bulantı ve ishal gibi belirtiler görülebilir. Belirtilere bakıldığında diğer gripal enfeksiyonlardan bir farklılık göstermediği açıkça görülebilmektedir. Domuz gribi olan hastaların yaklaşık %15’inde bulgular ağır olduğu için hastaneye yatmak zorunda kalırlar. Hafif veya orta şiddetli enfeksiyonu olan hastalar evde izlenebilir, ancak bu hastalar hızla kötü bir tabloya girebileceği için özellikle tedavi başlandıktan sonra ilk 24 saat içerisinde sürekli telefonla iletişim kurularak tedaviye yanıtı izlenmelidir.

Gebelik döneminde yapılan tarama testleri ve izlemde son 1 yıl içerisinde önemli değişiklikler gerçekleşti. Bunun en önemli nedeni ultrasondaki gelişmeler ve anomalilerin önemli bir bölümünün ultrason muayeneleri ile görülebilmesidir. Ayrıca test sonuçları ile amniosentez sonuçları ve anomali oranları arasındaki ilişkileri gösteren veriler de bu konudaki değişikliklerin diğer önemli bir nedenini oluşturmaktadır.

Gebelikte karyotip bozukluklarının ve özellikle Down sendromunun tanısında şu anda ikili test ve ense kalınlığının birlikte değerlendirildiği kombine test, üçlü ve dörtlü testler uygulanmaktadır.

Türkiye’de HPV sıklığı konusunda kesin veriler bulunmamakla birlikte hızla arttığını söyleyebiliriz. Normal kadın-doğum muayenesi ve smear testi için başvuran hastalarda giderek daha fazla test anormalliği ve dolayısı ile HPV pozitifliği görüyoruz. HPV ile rahim ağzı kanseri arasındaki ilişki hastalarda ciddi bir stres ve anksiyeteye neden olmaktadır. Hasta ve yakınları öncellikle doktoru yoğun bir soru yağmuruna tutmakta, ancak doktorun söylediklerinin büyük bir kısmı o anda anlaşılamamakta veya yanlış anlaşılmaktadır. Hasta açısından o anda ilgilendiği en önemli konu bunun kanserle ilişkisi ve hatta o anda kanser olup olmadığıdır. Doktorun yoğun açıklamaları ortada kanser gibi ciddi bir durum sözkonusu olduğu için tatmin edici bulunmamakta ve sıklıkla ikinci bir doktor görüşü ve internette bilgi arayışına geçilmektedir. Ancak bu konuda ne yazık ki internette yazıların bile önemli bir bölümünde doğru bilgilere ulaşılamamaktadır. Hastaları depresyona kadar giden bir tabloya sürükleyen en önemli yanlış bilgi HPV’nin hiçbir zaman vücuttan temizlenmeyeceğidir. Tam tersine HPV enfeksiyonlarının büyük bir bölümü geçici bir enfeksiyona neden olmakta ve %90’ı 2 yıl içerisinde vücuttan temizlenmektedir.

Prematür over yetmezliği (POF- prematür ovarian failure) 40 yaşından önce adetlerin kesilmesi olarak tanımlanır. Ancak gerçek anlamda prematür over yetmezliği bir toplumdaki ortalama menopoz yaşından 2 standart sapma daha genç bir yaşta adet görmeme, seks hormonlarında azalma ve hipofizdeki gonadotropin adı verilen hormonlarda artma olarak tanımlanır. POF hiç adet görmeme şeklinde görülebileceği gibi, belirli bir süre adet gördükten daha sonraki bir dönemde de ortaya çıkabilir ve 40 yaşın altındaki kadınların %1’inde görülür.

Kısırlık genel olarak çiftlerin %15’inde görülmekte ve birçok psikososyal etkiye yol açmaktadır. Günümüzde evlilik yaşı ve dolayısı ile çocuk doğurma yaşındaki gecikme ve cinsel geçişli hastalıklardaki artışın doğurganlık üzerindeki olumsuz etkilerine karşın kısırlık oranında önemli bir artış gözlenememiştir. Kısırlığın kişide yarattığı psikolojik etkiler sosyokültürel özelliklere bağlı olarak değişiklik göstermektedir. Bazı toplumlarda kadının aile içerisindeki konumunu değiştirmesinin tek yolu çocuk doğurmasıdır. Gelişmekte ve gelişmiş ülkelerde bu kadar katı bir durum söz konusu olmamakla birlikte, kısırlık sorunu olan çiftlerde psikolojik sorunlara oldukça sık rastlanabilmektedir.

Gebelik diabeti tanısı ilk defa gebelik sırasında konulan diabet olarak adlandırılmaktadır. Gebelik diabeti veya gestasyonel diabeti taraması konusunda genel anlamda bir görüş birliği bulunmakta ve gebeliğin 24-28 haftaları arasında 50-gram glukoz yüklemesi ile tarama yapılmaktadır. Eğer diabet açısından bir risk faktörü varsa bu tarama daha erken haftalarda da yapılabilmektedir. İlk tarama testinde glukoz değeri yüksek olan gebelere daha sonra 75-gram veya 100-gram glukoz yüklemesi testi yapılarak diabet olup olmadığı araştırılmaktadır.

Çiftlerin %10 ile %15’inde infertilite, yani kısırlık sorunu görülür. Gebe kalınamayan sürenin uzaması ile birlikte çiftlerde doğurganlığı artırıcı doğal etkenler konusunda bir arayış başlar. Gebelik oluşmaması çiftlerde öfke ile birlikte doğal yollarla gebelik konusunda gerçekdışı birçok doğal tedavi yöntemine başvurmasına neden olur. Tedavi ile çocuk sahibi olma düşüncesi kolay kabul edilemez ve kendine güvende bir sarsılmaya neden olur. Ayrıca çocuk sahibi olamama süresi uzadıkça cinsel ilişki sadece gebelik elde etmeye endekslenir ve sonuç olarak cinselliğin sadece çocuk sahibi olmaya yönelik bir aktivite olarak algılanmasına neden olur. Bir süre sonra erkek ve kadında cinsel fonksiyon bozuklukları ortaya çıkabilir. Bu yazıda doğurganlığı artırıcı önlemler konusunda sıklıkla başvurulan yöntemlere değineceğiz.